حضرت زهرا(س) درآخرین لحظات زندگی پردرد خویش درمورد بسته ای به امیرالمؤمنین(ع) این گونه وصیت میکنند:
آن حضرت بسته ای راگشودند که درآن حریر سبزی بود و در میان حریرکاغذی سفید بود، و چند سطر روی آن نوشته شده بود که می
درخشید.حضرت زهرا(س)عرض کردند:
یاابالحسن،من درشب عروسی دو پیراهن نو و کهنه داشتم.درآن شب برسجاده بودم که شنیدم فقیری درمی زند و لباس کهنه می خواهد.اما من لباس نو را به او دادم و لباس کهنه را پوشیدم.
دراین وقت پیامبر از این موضوع باخبرشد وسپس جبرئیل نازل شد و عرض کرد:«خداوند به توسلام می رساند و می گوید:به فاطمه سلام برسان و به او بگو:هر چه میخواهی درخواست کن که اگرآنچه درآسمان و زمین است بخواهی می دهم و به او بشارت ده که من او را دوست دارم».
سپس آن حضرت و پیامبر(ص) آمرزش و مغفرت امت خویش را درخواست کردند.
آن جا بود که جبرئیل ازطرف خدای جلیل چنین خبرآورد:
«گناهکاران امت تو که محبت فاطمه و مادرش و همسر او و پسرانش دردلشان باشدمورد مغفرت قرارگرفتند».و آن برگه سندبراین مطلب
است.
منابع:
1)الکوکب الدری،ج1،ص251
2)المواعظ(تستری)،ص 55
3)گزارش لحظه به لحظه ازشهادت حضرت زهرا(س)،ص64
سلام